wtorek, 12 maja 2015

Tom

Tytuł oryginalny: Tom à la Ferme
Reżyseria: Xavier Dolan
Produkcja: Kanada, 2013
Gatunek: thriller psychologiczny
Dostępność: OutFilm.pl

Tom przyjeżdża  na pogrzeb swojego partnera. Ponieważ rodzina nie wiedziała jednak o ich relacji, zostaje przyjęty chłodno. Z czasem jednak ulega fascynacji mrocznego miejsca i ludzi.


Dolan w nieco innej, ale właściwej mu formie. Film, który żyje atmosferą. A ta jest ciężka, duszna i groźna. Klimat wręcz horrorowy, a koncept intrygujący i mimo wszystko kompletny.




Tom a’la Dolan

Różne są opinie na temat ostatnich filmów Xaviera Dolana – jego albo się kocha, albo nienawidzi. Ja jestem w pierwszej grupie. Jednak po zachwycie nad dwoma pierwszymi produkcjami „Na zawsze Laurence” okazał się mdły – co jednak wybaczamy. Bo „Tom” to już zupełnie inna historia. Nie jest już teledyskowo, a mimo to jest Dolanowo. To dlatego, że w filmach reżysera liczy się wyjątkowy nastrój. Tym razem jest przytłaczająco: mgła, funeralna atmosfera i ziemista cera bohaterów. Ogląda się to z obrzydzeniem i podenerwowaniem, ale także z zachwytem. Fantastyczne zdjęcia, kadry i muzyka. Kino, które mogłoby być zwykłe, albo nazbyt metafizyczne balansuje między dwiema sferami, czyniąc Toma obrazem na prawdę godnym uwagi. Polecam rzucić się w ten wir emocji.

Tom a’la farmer

Nie poznamy Toma sprzed przyjazdu na farmę, ale odnoszę wrażenie, że nie był tym samym Tomem. Młody, inteligentny chłopak podporządkowuje się upiornej tajemnicy. W miejscu gdzie horyzonty są tak szerokie jak widnokrąg, bohater ulega presji otoczenia i przyjmuje zasady, które mu narzucono. Bunt? A i owszem – ale poza granicami wsi. Tom staje się uległy. Pokusiłbym się nawet o uzasadnienie jego postawy seksualną fascynacją sadomasochizmem (widocznym zwłaszcza w relacji z bratem zmarłego). Tom wie, że musi uciekać, ale instynktownie pożąda kolejnych cierpień, pragnie porzucić wszystko i w całości złożyć się na ołtarzu życia, które uznaje z prawdziwsze. Reżyser nie próbuje nas nawet do przekonać, ze tak jest w rzeczywistości – miesza prawdę i fikcję w eterycznej atmosferze. Miesza to co wzniosłe, z tym co podłe, sacrum z profanum.

Tom a’la Tom

Film jest swoisty. To oznacza, że nie podlega gatunkom, nie ulega oczekiwaniom widza, wymyka się konwencjom. Czy jest przez to chaotyczny? Absolutnie nie! Jest dzięki temu wyjątkowy, choć przerażająco intrygujący. Słuszne są porównania stylistyki do mistrza Hitchcocka. Wyjątkowość polega jednak nie na przerażaniu, ani mieszaniu światów (właściwość filmów s-f). Obraz jest odzwierciedleniem chaosu jaki przeżywa opuszczony człowiek, pozbawiony możliwości przeżycia żałoby ulegający autodestrukcji przez brak ujścia żałoby i seksualnych emocji. Tom traci z oczu cel przyjazdu (pogrzeb) i decyduje się rzucić w wir agresywnych emocji, by zbudować swój życie  na nowo. Tak wygląda świat opuszczonego, wrażliwego człowieka. Swoiście. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz